Embed

Benim hayallerim vardı....Benim kağıttan uçaklarım, kayıklarım v

Benim hayallerim vardı.... Benim kağıttan uçaklarım, kayıklarım vardı. Saatlerce özgürce göklerde süzülürdüm, Yada okyanuslarda yüzerdim pervasızca, kimseyi dinlemeden. Tel’dendi arabam, kasası kargıdandı. Gömleğimin eteğine bindirirdim yolcuları, Hatta tüm mahalle çocuklarını, Hiç para almadan. En hızlıyı koşan benim atım olurdu, Yapması çok kolaydı, bir ip ile kargıdan, Koşarken yoruldum mu, Çilbirini çıkarmak zordu boynundan. Çelik çomaklarım vardı, körebem, saklambaç’ım. Bilyelerim, topaçlarım vardı, Uzun tutardım ipini topaçımın, Bir çevirdim mi, tüm çocuklar şaşırırdı, En fazla benim tokam dönerdi dünyaya hiç aldırmadan, Ferma’larım vardı; köşebaşlarında oynanırdı, İşaret parmağım tabancam olurdu, Kurşun atmazdı, yalnızca ses çıkarırdı, Benim ağzımdan ateşlenirdi kimsenin canı yanmadan. Sapanım vardı; en büyük silahım da buydu, Gün... ...


Kaynak : kaanil.blogcu.com

Yorum Yaz
-->
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !